Makale:

35 yıldır basının içindeyim, Ergani bir çok ilden büyüktür. Bugüne kadar bir çok gazete Ergani’de yayın yaptı. Bir bir kapanıp yok olup gitti, yayınına son verdi. Bu anda gerçek yayın yapan tek gazete var. Bütün yük bu gazetenin üstünde. Sorumlu bir iştir. Gazetecilik zor bir meslektir. Şuan da sürekli yayın yapan ERGANİ HABER var. Biri sattı, bir gazetede kapatmadı ama resmi ilan almıyor. Sebep gelir yok, resmi ilanları ilan kurumuna bağladılar bu gazetelerin aldığı ilanların gelirinin bir kısmı ilan kurumu alınca artık bu meslek öldü. Ben takip ediyorum böyle büyük bir ilçede engin, kültürlü köşe yazarımız nerede. Ben yazıyorum ama benin tahsilim yok cümle kurallarını yanlış yazıyorum. Varlık insanlarımız yerel medyaya destek vermiyor. O nedenle herkesin okuyabileceği içerikte yazı yazan gazetecilik yapan arkadaşların sayısı çok az. Benim burada anlatmak istediğim, nerede bu tarihçiler, edebiyatçılar? Yazar çizerler? Okullarda hocalarımız Ergani ile ilgili derslere ağırlık versinler.  Müfettişlerin Ergani’ye geldikleri zaman ve idareciler çocuklardan Ergani’yi sorsunlar. Çünkü ilk önce kendi yaşadığın memleketi tanıyacaksın. Tarihini, geçmişini bileceksin. Ne gariptir ki bir çok üniversite son sınıf öğrencisi bitirme tezini yaparken kendi köyünü benden sordu. Çünkü kimse anlatmamış buda üzücü bir olay. 

Facebook Yorumları
FACEBOOK YORUMLAR BURDA GÖZÜKECEK